តាស៊ីក្លូ ! ជិះស៊ីក្លូអត់?

រកម៉ូយ ដកមេ !

ស្ទឹងស្នេហ៏ ស្ទឹងព្រាត់​ (ច្រៀងដោយលោកស្រី រស់ សេរីសុទ្ធា) ខែតុលា 20, 2011

សំណូមពរ : សូមក្រុមហ៊ុនហង្សមាសដែលអួតខ្លួនថាកំពុងតែល្បីល្បាញ (តាស៊ីក្លូមិនដែលចំណាយលុយសូម្បីតែមួយរៀលដើម្បីទិញ C D

 

 របស់ក្រុមហ៊ុននោះទេ ព្រោះបទភ្លេង ទំនុកច្រៀង សុទ្ធតែលួចពីគេ ហើយយកមកធ្វើជារបស់ខ្លួន ដោយដាក់ចំណងជើងទាំងផ្ទាំងៗ ដោយ

 

មិនចេះខ្មាសខ្លួន​…. តាស៊ីក្លូសូមហៅថាជាក្រុមហ៊ុនលួចវប្បធម៏ ឬ ក្រុមហ៊ុនចោរ​🙂 ហើយសូមកុំប្រកែក ព្រោះនៅក្នុងភាសាខ្មែរ កាលណា

 

អ្នកណាម្នាក់យករបស់អ្វីមួយដែលម្ចាស់គេមិនអនុញ្ញាតិ គឺមានន័យស្មើចោរ) ហើយដែលសព្វថ្ងៃកំពុងតែយកបទចំរៀងចាស់ៗមកថត ច្រៀង

 

ឡើងវិញ (ត្បិតអត់ចេះនិព្វន្ធ បើទោះបីជាមានអ្នកនិព្វន្ធ ប៉ុន្តែចេះត្រឹមតែលួចចំឡងគេប៉ុណ្ណោះ) នឹងបណ្តាក្រុមហ៊ុនដ៏ទៃទៀតដែលរកស៊ីលួច

 

ចំឡងបទចំរៀងពីសម័យដើមដ៏ទៃទៀត បញ្ឈប់នូវទង្វើអសីលធម៏របស់ខ្លួន ក្នុងការក្រឡៃ កែប្រែ មរតកនិពន្ធដ៏ប៉ិនប្រសប់ របស់កវីខ្មែរ ក៏ដូចជា

 

 ក្រឡៃកែប្រែសំនៀងមាសរបស់ កំពូលអធិរាជ រាជនី ចំរៀងមាសខ្មែរតទៅទៀតព្រោះទង្វើបែបនេះ គឺជាការជីកកប់ ដុតបំផ្លាញ អត្តសញ្ញាណ

 

នឹងសម្បត្តិវប្បធម៏អរូបីយរបស់ខ្មែរ ។ សូមកុំភ្លេចថា ទង្វើរបស់អស់លោកដែលកំពុងតែធ្វើ ទាំងក្នុងអតីត នឹង សព្វថ្ងៃនេះ មិនមែនចូលរួមចំណែក

 

ធ្វើឲ្យវប្បធម៏ខ្មែររុងរឿងនោះទេ ក៏ប៉ុន្តែគឺជាការចូលរួមចំណែកក្នុងការបំផ្លាញវប្បធម៏ជាតិខ្លួនឯងទៅវិញដោយផ្ទាល់ ។ កុំឃើញតែលុយពេក ត្រូវចេះ

 

មានមនសិការខ្លះផង !!!!!!មានខួរក្បាលប្រើហើយសូមប្រើប្រាស់ខ្លះផង​ ប្រយ័ត្នស្ពឹក ដាច់សរសៃរឈាមស្លាប់ទៅ ។

 

សង្ឃឹមថាសំណូមពររបស់តាស៊ីក្លូ មិនជាធ្ងន់ធ្ងរទេ ហើយសង្ឃឹមថាបទចំរៀងនេះ ក៏ដូចជាបទចំរៀងដ៏ទៃទៀតនឹងមិនត្រូវបានបំផ្លិចបំផ្លាញដូច

 

ដែលក្រុមហ៊ុនចោរ (ក្រុមហ៊ុនហង្សមាស) នឹងក្រុមហ៊ុនរៀនធ្វើចោរផ្សេងៗខ្លះទៀត បានធ្វើ នឹងបានកំពុងធ្វើ។

 

 

១.  ស្ទឹង….. អ៊ឺ…..ស្នេហា  ​​       ធ្លាប់បានសច្ចាថាមិនព្រាត់គ្នា

  ​     ម្តេចឡើយវេរាមកផ្តន្ទាឲ្យយើង បែកគ្នាបាន ។

 

២. ស្ទឹង… អ៊ឺ…. ជីវិត  ​       ​     ​សូមអ្នកជួយចាំជាសាក្សី

      ថាខ្ញុំសែននឹក នឹកប្រុសថ្លៃ នឹកគ្មានថ្ងៃ បំភ្លេចឡើយ ។

 

R.  អូហ៏…… ទឹកហូរលាច្រាំង (…) ទាំងក្តីប្រាថ្នា

   ​   (…) ទ្រនំវាសនា ដែលអូនចារ លើ (……)

 

៣. ទឹកស្ទឹង…អ៊ឺ…. ទឹកភ្នែក   អូនយំស្រែករកបងរាល់ថ្ងៃ

​​​​        ស្ទឹងខៀវថ្លាយង់ ចាំងរស្មីថ្ងៃលែងមានន័យ យើងព្រាត់គ្នា ។

 

ចំណាំ :  (……..) មិនច្បាស់ ព្រោះតាស៊ីក្លូស្តាប់មិនបាន ដូច្នេះមិនហ៊ានសរសេរដាក់ ព្រោះខ្លាចខុសពីអត្ថន័យដើម។ សូមថ្លែងអំណរគុណ

 

ជាអរណេកផងដែរដល់លោក  ដែលបានដាក់បញ្ចូលបទចំរៀងខ្មែរពីដើមនៅក្នុង youtube ដោយភាគច្រើនបទទាំង

 

នោះជាភ្លេងដើម ព្រមទាំងមានបរិយាយខ្លះៗពីប្រវត្តិនៃបទចំរៀងទាំងនោះ។ ទង្វើដ៏ល្អរបស់លោក ធ្វើឲ្យតាស៊ីក្លូអត់ទ្រាំស្ងើចសរសើរ

 

មិនបាន។

 

 

ទង្វើដ៏សែនឆោតល្ងង់របស់ប្រជាជនខ្មែរមួយចំនួនតូច ខែកក្កដា 19, 2011

អត្ថបទដែលតាស៊ីក្លូសរសេរទៅនេះ តាស៊ីក្លូគ្មានបំណងនឹងវាយប្រហារដល់ប្រជាជាតិខ្មែរទាំងមូលនោះទេក៏ប៉ុន្តែតាស៊ីក្លូមានបំណងរិះគន់ដល់ប្រជាជន

មួយចំនួនតូចបូករួមបញ្ចូលទាំងមន្រ្តីរាជការ ប៉ូលីស ទាហ៊ាននឹងបណ្តាអាជ្ញាធរមូលដ្ឋានមួយចំនួនទៀត ដែលសមគំនិត ចូលដៃចូលជើងជាមួយជនល្មើស

ដើម្បីប្រព្រឹត្តនូវទង្វើដ៏សែនឆោតល្ងង់មួយក្នុងការបំផ្លិចបំផ្លាញអត្តសញ្ញាណជាតិខ្លួន ក៏ដូចជាបំផ្លិចបំផ្លាញវប្បធម៏របស់ខ្លួន ដោយសារតែប្រាក់ដឹកមុខ។

 

ប្រាសាទព្រះខ័នកំពង់ស្វាយ (ជាទូទៅត្រូវបានគេស្គាល់ថាបាកាណ) ស្ថិតនៅក្នុងខេត្តព្រះវិហារ។ ប្រាសាទនេះមានបរិវេណប្រមាណជា ២៣ គីឡូម៉ែត្រ

ជាមួយនឹងកសិណទឹកធំៗព័ទ្ធជុំវិញ អមដោយប្រាសាទធំស្កឹមស្កែ តូចធំ ជាច្រើនទៀត។ ក៏ប៉ុន្តែ គួរឲ្យអនិច្ចារ ដោយសារតែប្រាសាទដ៏មហិមានេះត្រូវបាន

បាក់បែក ដួលរលំស្ទើរតែទាំងស្រុងដោយសារតែស្នាដៃក៏សែនឆោតល្ងង់ ឬទង្វើដ៏សែនអប្បលក្ខណ៏របស់ប្រជាជនមួយក្តាប់តូច។ តាមការសាកសួរទៅអ្នក

ស្រុក អ្នកដែលចូលរួមក្នុងការបំផ្លិចបំផ្លាញប្រាសាទនេះមាន ប៉ូលីស ទាហ៊ាន មេភូមិ មេឃុំ នឹងដោយអ្នកស្រុកខ្លួនឯងផ្ទាល់តែម្តង។ ចំពោះការបំផ្លិចបំផ្លាញ

ប្រាសាទនេះគឺគេធ្វើក្នុងទ្រង់ទ្រាយធំ ដែលបណ្តាលឲ្យប្រាសាទដ៏ធំជង្រ្គុងមួយនេះ ត្រូវបានដួលរលំស្ទើរតែទាំងស្រុង។ សកម្មភាពបំផ្លិចបំផ្លាញខ្លាំងគឺស្ថិត

នៅចន្លោះទសវត្សរ៏ឆ្នាំ​ ៨០ ទៅពាក់កណ្តាលទសវត្សរ៏ឆ្នាំ ៩០។ ការបំផ្លិចបំផ្លាញប្រាសាទនេះមានភាពល្បី ផ្អើលតៗគ្នាដោយ មិនត្រឹមតែប្រជាពលរដ្ឋ អាជ្ញារ

ធរដែនដីនៅក្នុងភូមិ ឃុំនេះទេ ដែលចូលរួម ប៉ុន្តែវាបានបណ្តាលឲ្យប្រជាជននៅតាមភូមិ ឃុំ ឆ្ងាយៗ ធ្វើដំណើរទៅកាន់់តំបន់នោះដើម្បីចូលរួមសហការយ៉ាង

ជិតស្និទ្ធិ ដោយរីករាយក្នុងការបំផ្លិចបំផ្លាញស្នាដៃបុព្វបុរស ជាថ្នូរនឹងលុយបន្តិចបន្តួច។

 

ខ្លោងទ្វារចូលប្រាសាទ

បើតាមការរ៉ាយរ៉ាប់ប្រាប់របស់អ្នកស្រុក ការបំផ្លិចបំផ្លាញនេះ គឺគេមិនជីក ដាប់ គាស់ដូចបណ្តាប្រាសាទដ៏ទៃទៀតនៅស្រុកខ្មែរទេ ប្រសិនបើគេចង់បានរូប

ចម្លាក់ណាមួយគឺគេយកកៅឡាក់ទៅថ្ពក់ទាក់នឹងជញ្ជាំងប្រាសាទនោះ ហើយគេចាប់ផ្តើមបញ្ចេះម៉ាស៊ីនទាញយកតែម្តងដែលជាហេតុធ្វើឲ្យជញ្ជាំងប្រាសាទ

ត្រូវរលំទាំងផ្ទាំងៗ ហើយបន្ទាប់មកទើបគេចូលទៅដាប់យករូបចំលាក់នោះចេញពីជញ្ជាំងដែលដួលរលំ។ សម័យកាលនោះប្រជាជនដ៏សែនល្ងង់ខ្លៅស្ទើរតែ

មួយខេត្តព្រះវិហារ សប្បាយចិត្តខ្លាំងមែនទែនក្នុងការធ្វើដំណើរទៅទីនោះ ដើម្បីជួយព្រួតដៃ សហការប្រតិបត្តិការយ៉ាងរីករាយនឹងជិតស្និទ្ធិ​ ក្នុងការបំផ្លិចបំផ្លាញ

ប្រាសាទដ៏អភ័ព្វមួយនេះ។ បើយើងស្រមើស្រមៃទៅ វាមិនខុសពីរូបភាព ហ្វូងសត្វត្មាតចោមរោមស៊ីគំរង់ខ្មោចសត្វងាប់ដែលគេផ្សាយនៅក្នុងប៉ុស្តិ Aminal

Planet ឬ National Geographic ឡើយ។ បើតាមការនិយាយប្រាប់របស់អ្នកស្រុកនដែលចូលរួមបំផ្លិចបំផ្លាញខ្លាំងសំបើមជាងគេគឺ ទាហ៊ាន ប៉ូលីស មេឃុំ

 មេភូមិ។  

 

អនិច្ចារ នាងទេពអប្សរ ដែលត្រូវបានគេធ្វើឃាត

 

 

ផ្នែកមួយនៃប្រាសាទ ដែលបែកបាក់ដោយសារភាពល្ងង់ខ្លៅរបស់ប្រជាជន ហើយថ្មនៅរាយប៉ាយស្ទើរក្លាយជាភ្នំ

 

 

ផ្នែកមួយនៃប្រាសាទដែលបាក់បែក ថ្មស្ទើរតែក្លាយជាភ្នំ

 

 

ប្រាសាទដែលបាក់បែក ក្លាយទៅជាភ្នំដោយសារតែថ្មនៅគរលើគ្នា 

 

 

 

នាងទេពអប្សរដែលឃាតករប៉ុនប៉ងធ្វើឃាត

 

 

វាសនាកម្មរបស់ជនបំផ្លិចបំផ្លាញបុរាណប្រាសាទដែលជាស្នាដៃរបស់បុព្វបុរស

 

រហូតមកដល់ពេលនេះ មនុស្សទាំងអស់នោះ ត្រូវងាប់តៃហោង ស្ទើរអស់ហើយ។ ខ្លះងាប់ដោយសារគេបាញ់ ខ្លះងាប់ដោយសាររឿងពាលស៊ីពាល។ ចំណែក

អ្នកដែលមានវាសនាល្អនៅរស់វិញ អ្នកខ្លះ ត្រូវព្រាត់ប្រាស់ប្រពន្ធ កូន ជាទីស្រឡាញ់របស់ខ្លួន។ អ្នកខ្លះខ្វិនដៃជើងដើរលែងរួច អ្នកខ្លះទៀតឈឺដាបនៅលើ

កន្ទេលរុំរិតទៅដោយជំងឺ។ សូមបញ្ជាក់ថា ពួកជនល្មើសដែលបំផ្លិចបំផ្លាញព្រលឹងបុព្វការីជន ហើយមានវាសនានៅរស់ គឺគ្មានឃើញនរណាមួយមានផ្ទះធំ

នៅទេ គឺក្ររហាមរកតែបាយស៊ីមិនបានផង។ ចំណែកឯមេឃុំ និង មេភូមិវិញ បើតាមអ្នកស្រុកនិយាយ គឺក្លាយទៅជាមនុស្សឆ្កួតលែងដឹងអីអស់ ដោយសារ

តែដំបូងងាប់ប្រពន្ធ បន្ទាប់មកងាប់កូន បន្តិចម្តងៗ…………… នេះហើយជាបាបកម្ម !!!!!

 

និយាយពីវាសនាកម្មរបស់ពួកឈ្មួញ

 

ក្រោយពីប្រមូលទិញបានរូបចម្លាក់ហើយ ពួកគេក៏នាំគ្នាយកទៅលក់ឲ្យចោរសៀម ប៉ុន្តែអនិ្ចចារ អ្នកខ្លះចាញ់បោកចោរសៀម ត្រូវពួកវាបាញ់ងាប់មិនឲ្យលុយ

ក្រោយពេលបានក្បាលអ្នកតាដល់ដៃវា (ពាលស៊ីពាល)។ អ្នកខ្លះទៀត បានលុយហើយ ក៏ត្រូវចោរប្លន់អស់ ហើយអ្នកខ្លះទៀតបានលុយយកមកចាយវាយ

 ហ៊ីហា ស៊ីផឹក ហើយបើកឡានធ្លាក់ជ្រោះក្រឡាប់ក៏មាន (សូមបញ្ជាក់ថាសម័យនោះខេត្តព្រះវិហារមិនមានផ្លូវល្អទេ តោងត្រូវបើកឡានក្នុងព្រៃ កាត់អូរ ឆ្លង

ស្ទឹង)។ ចំណែកអ្នកដែលមានវាសនាល្អជាងគេគឺក្រុមមនុស្សដែលរស់នៅយ៉ាងក្ររហាមសព្វថ្ងៃនេះ ដេកឈឺនៅលើកន្ទេល រុំព័ទ្ធទៅដោយជំងឺជាច្រើនមុខ…

 

តើវាជាបណ្តាសាររបស់បុព្វបុរស?

 

សូមបញ្ជាក់ថានៅតាមប្រាសាទនីមួយៗ គេតែងតែឃើញមានសិលាចារឹកដែលសរសេរភាគច្រើនជាភាសាសំស្រ្កឹត។សិលាចារឹកខ្លះនិយាយពីរឿងកសាង

ប្រាសាទដល់អាទិទេព ធ្វើបុណ្យដាក់ទានដល់មហាប្រាសាទ ដើម្បីបំពេញកុសលភ្ជាប់ទៅជាមួយនឹងអាទិទេព។ ចំនៃកបុរាណប្រាសាទខ្លះទៀត មានចារ

សិលាចារឹកដាក់បណ្តាសារ ដល់ជនណាដែលបំផ្លិចបំផ្លាញប្រាសាទ។​សំរាប់ប្រជាជន នឹងអ្នកស្រុកដែលចូលរួមបំផ្លិចបំផ្លាញបុរាណប្រាសាទ ពួកគាត់មិន

អាចចេះអានសិលាចារឹកជាភាសាសំស្រ្កឹតទេ ក៏ព្រោះតែភាសានេះត្រូវបានប្រើប្រាស់សំរាប់តែអាទិទេព នឹងមហាក្សត្រ ហើយត្រូវបានគេជឿថាជាភាសា

ពិសិដ្ឋទៀតផង។ ដូច្នេះគ្មានអ្វីគួរឲ្យឆ្ងល់ទេ ដែលអ្នកទាំងនោះត្រូវបណ្តាសាររបស់អាទិទេព ឬក៏ព្រលឹងបុព្វបុរសដែលកសាងប្រាសាទនេះឡើង​ ទើបធ្វើ

ឲ្យពួកគេជួបនូវវាសនាកម្មអាក្រក់បែបនេះ !!!! ហើយប្រហែលជាពួកគេភ្លេចហើយថាបុព្វបុរសខ្លួនបានបង្កប់នូវមន្តអាគម បញ្ចុះអាថ៏ន មុនពេលកសាង

ប្រាសាទ………… នេះហើយជាបាបកម្មតបស្នងទាន់ហន់ !!!!!!

 

ទឹកឃ្មុំសុទ្ធ ហេ ហេ ហេ ….. ធានា ….. ខែកក្កដា 12, 2011

Filed under: រឿងជីវិតពិត,សំណើច — តាស៊ីក្លូ @ 07:37

ខ្ជិលបូរបាច់និយាយព្រោកប្រាជ្ញ ប្រូច្រើន នាំឲ្យគេថាតាស៊ីក្លូកើតព្រូន​….. ដំណើររឿងទឹកឃ្មុំសុទ្ធ មានដូចតទៅនេះ ……..

 

អ្នកទិញ : មីងអ្នកលក់ ! ទឹកឃ្មុំនេះយកមកពីណាដែរ?

 

អ្នកលក់ : អូហ៏ ក្មួយ ! ទឹកឃ្មុំនេះទើបតែយកមកពីព្រៃល្ងាចម្សិលម៉ិញនេះឯង …..

 

អ្នកទិញ : អូយ ! ពាក្យនេះខ្ញុំឮគេនិយាយច្រើននាក់ហើយ …. ខ្ញុំចង់ទិញដែរ តែបារម្ភខ្លាចតែមិនសុទ្ធទេ !

 

អ្នកលក់ឮសូរតែអ្នកទិញរាងអេញអុញ ក៏និយាយកាត់តែម្តងដោយស្រែកឮៗ ស្ទើរតែបែកក្រដាសត្រចៀក  ឆ្ការដៃឆ្ការជើង

 មើលតែគេឈ្លោះគ្នា​….. 

 

អ្នកលក់ : មីងធានា ១០០ ភាគរយ ថាទឹកឃ្មុំមីងជារបស់សុទ្ធ …… មីងមិនរកស៊ីកុហក បោកប្រាស់ លក់ផ្លូវ ដូចអ្នកដ៏ទៃទៀតទេ …. មីងធានា ….

 

អ្នកទិញ​: អញ្ចឹងមីងលក់មួយលីត្រប៉ុន្មានដែរទៅ?

 

អ្នកលក់ : មួយលីត្រ ប្រាំម៉ឺនរៀល

 

អ្នកទិញ​: អូយ ថ្លៃណាស់មីងអ្ហើយ ….. គេលក់តែបីម៉ឺនរៀលប៉ុណ្ណោះ ​……

 

ឮតែបីម៉ឺនរៀល អ្នកលក់ស្រែកឡើងផ្អើលផ្សារ ឡើងចង់បែកក្រដាសត្រចៀកអ្នកជិតខាង …..

 

អ្នកលក់ : អូហ៏ លក់មិនបានទេ ក្មួយអ៊ើយ …… មេស្ករឥឡូវឡើងថ្លៃខ្លាំងណាស់ ……………

 

អ្នកទិញ : ………..

 

I’ll be your Love ខែកក្កដា 6, 2011

Filed under: ចំរៀងបរទេស — តាស៊ីក្លូ @ 04:59

ស្តាប់បទនេះយូរទៅ អាណិត ហើយ នឹក យាយស៊ីក្លូដល់ហើយ :(  ………

I’ll be your Love

                                                                                             By: Nicole Scherzinger

I’ll be your love
I’ll never make you feel, feel alone
If yesterday blindfolds your eyes
I’ll bring you tomorrow

There’s a time
You feel like you’re lost
Feel the night will never end
Through the daybreak
It’s hard to hold on
But there is tomorrow
Brings you to your senses
As the sun will make it’s way

You’ll make it there
To the place where reality and dreams
And love will be together
I’ll keep the light from fading
If the clouds blind your way
And the wind sways your faith

I’ll be your love, I’ll be your light
I’ll never make you feel, feel alone
If yesterday blindfolds your eyes
I’ll bring you tomorrow
Let me see you smile

Don’t you cry
Over the past
Some days might be gray
And dreary
Not easy to leave

To leave it behind
‘Til the rain stops in silence
I’ll be there to hold your heart

I’ll be with you
‘Til you find the reason for love
We take it for granted
We’ll keep the time from fading
”cause the world is here to stay
Your hope is deeper than pain

I’ll be your love, I’ll be your light
I’ll never make you feel, feel alone
If yesterday blindfolds your eyes
I’ll bring you tomorrow

If you would believe
Believe in the world
A vision of love
And the strength inside your heart
You’ll find a way

I’ll be your love, I’ll be your light
I’ll never make you feel, feel alone
If yesterday blindfolds your eyes
I’ll bring you tomorrow
I’ll be your love, I’ll be your light
I’ll never make you feel, feel alone

 

For Sell ? ខែមិថុនា 16, 2011

Filed under: ផ្សេងៗនិងប្លែកៗ — តាស៊ីក្លូ @ 04:32

 

No Comment !🙂

 

Fact about Me ! ខែ​ឧសភា 17, 2011

Filed under: រឿងជីវិតពិត — តាស៊ីក្លូ @ 07:31

 

 

 ឲ្យបងសូមទោស ដែលបងចាកចោលអូនដោយស្ងៀមស្ងាត់នឹងមិនបានប្រាប់អូន ! បងដឹងថាអូនខូចចិត្ត ហើយខឹងនឹងបង…..

 

នេះជាកំណាព្យដែលអូនបានផ្ញើរមកឲ្យបងជាលើកទីពីរ ពេលដែលបងឃ្លាតឆ្ងាយពីអូន

 I am sorry baby ! It’s too late for me to say this word. I am so sorry also when I was in US without inform you in advance about my trip. I knew that you were waiting for my call…….. But…… I had to do so as i did not want to disturb your happiness……………….. What I want to say to you is” I Love You, Thinking of you and Miss you Finally Sweetie”

 

ការអភិរក្សសត្វក្រពើខ្មែរ និងអនុស្សាវរីយ៏ផ្សងព្រេងទៅមើលសត្វក្រពើ ខែកញ្ញា 2, 2010

ក្រពើ នៅស្រុកខ្មែរស្ទើរតែទាំងអស់ជាពូជក្រពើទឹកសាប (Crocodylus siamensis) ។ លើកលែងតែនៅ

តាមតំបន់ជួរភ្នំក្រវាញដែលគេហៅប្រភេទក្រពើនេះថាជាក្រពើភ្នំ (ក៏ប៉ុន្តែវាស្ថិតនៅក្នុងគ្រួសាររបស់ក្រពើទឹក

សាបតែមួយ)។ ការចិញ្ចឹមក្រពើនៅក្នុងស្រុកខ្មែរគឺភាគច្រើនគេចិញ្ចឹមដើម្បីយកស្បែកលក់តែមួយមុខប៉ុណ្ណោះ។

នៅក្នុងស្រុកខ្មែរ ខេត្តដែលមានចិញ្ចឹមក្រពើភាគច្រើនជាខេត្តដែលនៅជុំវិញបឹងទន្លេសាបមានដូចជាខេត្តកំពង់ឆ្នាំង

ពោធិសាត់ បាត់ដំបង សៀមរាប កំពង់ធំ។ តាមធម្មតាគេកំរបានឃើញសត្វក្រពើដែលរស់នៅក្នុងលក្ខណះធម្មជាតិ

មានដូចជានៅក្នុងស្ទឹង បឹងបួ ណាស់ដោយសារតែស្បែករបស់សត្វប្រភេទនេះមានតំលៃខ្ពស់ ហើយអ្នកប្រមាញ់មាន

ការងាយស្រួលក្នុងការចាប់វាទើបបណ្តាលឲ្យសត្វក្រពើរស់នៅតាមធម្មជាតិស្ទើរតែផុតពូជ។

នៅតាមខេត្តនៅជុំវិញបឹងទន្លេសាប ការចិញ្ចឹមក្រពើដោយប្រជាពលរដ្ឋមានភាពធ្វសប្រហែសយ៉ាងខ្លាំង

ដោយធ្វើទ្រុងក្រពើនៅក្រោមផ្ទះ ឬនៅក្បែរ (ឧទាហរណ៏តំបន់ព្រែកទាល់ ក្នុងស្រុកជីវាំង ខេត្តបាត់ដំបង)។

ដោយសារផ្ទះរបស់ពួកគេស្ថិតនៅក្នុងទឹកទន្លេសាប ទើបនៅពីក្រោមផ្ទះរបស់គេពួកគេបានធ្វើទ្រុងចិញ្ចឹម

ក្រពើដោយផ្ទាល់។ បើមិនដូច្នោះទេគឺពួកគេនឹងធ្វើទ្រុងពីឈើប្រវែង៤ម៉ែត្រ ទៅ៥ម៉ែត្រ កំពស់ពី ១ម៉ែត្រទៅ

១ម៉ែត្រកន្លះ ពីផ្ទៃទឹកទន្លេ សំរាប់ចិញ្ចឹមក្រពើ។ពួកគេមិនធ្វើគំរបដើម្បីគ្របក្រពើទេ គឺពួកគេបានធ្វើសំណាញ់

ព័ទ្ធពីលើ ដោយដាក់ក្តារឈើមួយបន្ទះនៅពីលើសំរាប់ធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់ជំនួសជាស្ពានដើម្បីដើរឆ្លងពីផ្ទះមួយ

ទៅផ្ទះមួយទៀត។នៅពេលយើងកំពុងតែដើរពីលើទ្រុងក្រពើនោះ យើងនឹងក្រលេកទៅនៅក្រោមជើងរបស់

យើងតាមរយះសំណាញ់លួសយើងនឹងបានឃើញភ្នែកនិងក្បាលក្រពើរាប់រយកំពុងតែសំលឹងមករកយើងដោយ

ក្តីស្រេកឃ្លាន។  ជួនកាលនៅពេលដែលយើងកំពុងតែដើរភ្លេចខ្លួននោះមានក្រពើជាច្រើនហក់មកបុកសំណាញ់

លួស (ភាគច្រើនជាក្រពើពេញវ័យ) ដើម្បីខាំយើង ប៉ុន្តែខាំមិនរួចដោយសារតែមានសំណាញ់លួសឃាំងជាប់។

ក្នុងករណីនេះប្រសិនបើជាមានអ្នកដំនើរមកពីចំងាយមិនធ្លាប់បានជួបប្រទះពួកគេនឹងមានការភិតភ័យតក់ស្លុត

ជាមិនខាន។ មិនតែប៉ុណ្ណោះប្រសិនជាមានអ្នកដំណើរណាម្នាក់មានជំងឺខ្សោយបេះដូង ពួកគេអាចនឹងគាំង

បេះដូងស្លាប់មួយរំពេចនៅពេលដែលឃើញមាត់និងចង្កូមដ៏សែនមុតស្រួចរបស់ក្រពើរាប់រយកំពុងតែហក់មក

រាប់រយដងដើម្បីព្យាយាមខាំត្របាក់ជើងរបស់ពួកគេ កំពុងដើរ។បើនរណាចង់លេងល្បែងភឺតផត ប្រហោងពោះ

សូមអញ្ជើញទៅព្រែកទាល់ចុះ ហើយកុំភ្លេចដើរកាត់តាមផ្ទះអ្នកភូមិនៅលើទឹកទន្លេសាបដ៏ធំល្វឹងល្វើយដើម្បី

ទទួលយកនូវបទពិសោធន៏នៃល្បែងស្រៀវស្រើប ប្រហោងពោះជាមួយនឹងសត្វក្រពើរាប់រយដែលគេបានចិញ្ចឹម ……

យូរៗម្តងនៅរដូវទឹកឡើងខ្លាំង អាជ្ញាធរដែនដីនឹងបានទទួលពត៌មានពីសំណាក់ប្រជាពលរដ្ឋដែលជាម្ចាស់

ក្រពើថា កាលពីយប់ម៉ិញក្រពើរបស់ខ្ញុំបានរួចចេញពីទ្រុងហើយ ………………… សូមលោកប៉ូលីសជួយតាម

ចាប់វាមកវិញផង !!!!!!!!!!!!!!!! Sic !!!!!!

សូមមើលវីដេអូនិទានពីការអភិរក្សសត្វក្រពើខ្មែរ

អូរសោម គឺជាតំបន់មួយនៅចន្លោះជួរភ្នំក្រវាញខេត្តពោធិសាត់ទៅកាន់ខេត្តកោះកុង។ នៅតំបន់នេះមានបឹង

ធម្មជាតិមួយដែលមានសត្វក្រពើរស់នៅតាមបែបធម្មជាតិ ដោយមានការជួយអភិរក្សពីអង្គការ  CI ( Conservation

International )។ ទើបសត្វក្រពើទាំងអស់នោះអាចមានជីវិតរស់រាននៅបានរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ។ ប្រសិន

បើយើងចង់ទៅមើលសត្វក្រពើនៅក្នុងបឹងធម្មជាតិនោះគេត្រូវធ្វើដំនើរពី ភូមិប្រមោយ (នៅក្បែរជួរភ្នំសំកុះ ជើងភ្នំ

ក្រវាញ) ដោយឆ្លងកាត់ផ្លូវដ៏មហាសែនពិបាកប្រវែងចំងាយ ៦០ គីឡូម៉ែត្រ ទើបយើងទៅដល់ អូរសោម។ តាស៊ីក្លូ

បានទៅលេងនៅតំបន់នោះ ( ហូលីដេយស៏ ) ជាមួយនឹងមិត្តភ័កិ្តបរទេសរបស់តាស៊ីក្លូប្រហែលជា២០នាក់ ដោយជិះ

ម៉ូតូអាត្រៃពីភ្នំពេញទៅដល់ប្រមោយ ហើយទុកម៉ូតូចោលនៅទីនោះ ដោយត្រូវជួលម៉ូតូតូចៗរបស់អ្នកស្រុកជីះបន្ត

ទៅទៀត ទើបយើងអាចឆ្លងកាត់ផ្លូវដ៏សែនយ៉ាប់និងសែនពីបាកមួយនេះ ( តាស៊ីក្លូចូលចិត្តជិះម៉ូតូធំៗដើរលេង ផ្សងព្រេង

ហើយពេលខ្លះតាស៊ីក្លូបានចុះឈ្មោះទៅបង្ហោះម៉ូតូលេងដើម្បីជាការកំសាន្តបំបាត់ការអផ្សុក)។ សូមបញ្ជាក់ថាផ្លូវពីតំបន់

ប្រមោយទៅអូរសោម គេតោងត្រូវជិះម៉ូតូតូចៗ ព្រោះវាស្រាល ហើយស្រួល អាចធន់ជាមួយនឹងផ្លូវដ៏សែនរអិលនិង

ជង្ហុករាប់រយដ៏សែនជ្រៅដល់ខួរក្បាលប្រែតនៅឋាននរក។ បើជិះម៉ូតូធំៗទៅគេត្រូវប្រឈមមុខនឹងការជាប់ផុងនិងដី

ភក់ និងអស់សាំងម៉ូតូ ព្រោះតំបន់នោះជាតំបន់ព្រៃភ្នំសុទ្ធសាធ គ្មានផ្ទះប្រជាជនទេ ហើយនៅជុំវិញផ្លូវគឺសុទ្ធតែគ្រាប់

មីន។​ បើសិនជាចង់ទៅមើលសត្វក្រពើក្នុងបឹងធម្មជាតិគេត្រូវយកឥវ៉ាន់ប្រុងទុកសំរាប់សំរាកនៅទីនោះមួយយប់មួយ

ថ្ងៃតែម្តង ព្រោះគ្មានផ្ទះសំណាក់ទេ មានតែផ្ទះប្រជាជនធម្មតាប៉ុណ្ណោះ។

នៅពេលដល់ អូរសោម គេមិនអាចនឹងមើលឃើញសត្វក្រពើនៅក្នុងបឹងធម្មជាតិដោយងាយស្រួលនោះទេ ព្រោះសត្វ

នេះវាចេះខ្លាំងណាស់ វាសំងំលាក់ខ្លួននៅក្រោមបាតបឹង។ វាចេញបង្ហាញខ្លួនតែនៅពេលដែលវាឃ្លានត្រូវការរកចំនីតែ

ប៉ុណ្ណោះ។ ក្រុមទេសចរណ៏ផ្សងព្រេងរបស់ពួកយើងស្ទើរតែអស់កំឡាំងកាយ កំឡាំងចិត្តទៅហើយព្រោះខំជិះម៉ូតូរាប់រយ

គីឡូម៉ែត្រដើម្បីមកមើលសត្វក្រពើទាំងនេះ ប៉ុន្តែមិនបានឃើញពួកវាសោះ។ តាស៊ីក្លូនឹកឃើញមធ្យោបាយដ៏ល្អមួយដើម្បី

បញ្ឆោតសត្វក្រពើទាំងនោះឲ្យបានបង្ហាញខ្លួន គឺចាប់ឆ្កែរបស់អ្នកស្រុកមួយមកហើយត្រូវជួលទូកធំមួយរបស់អ្នកស្រុកដឹក

ពួកយើងទៅកណ្តាលបឹង។ ទៅដល់កណ្តាលបឹងតាស៊ីក្លូចាប់សត្វឆ្កែនោះឲ្យឈរនៅលើក្បែរក្បាលទូកធំ។ សត្វឆ្កែនោះ

វាភ័យវាស្រែកយំ លេចអាចមន៏លេចនោម ព្រោះវាខ្លាច​ដោយសារវាដឹងក្លិនថាមានអសុរកាយនៅក្រោមទូករបស់ពួក

យើងកំពុងជិះ (ធម្មតាសត្វវាដឹងក្លិនរបស់សត្វគ្នាវា ! រឿងនេះមិនបាច់ឆ្ងល់ទេ ព្រោះធម្មជាតិបានតាក់តែងដូច្នេះ ! )។

តាស៊ីក្លូចាប់ទាញកញ្ឆក់ឆ្កែមកកណ្តាលទូកវិញព្រោះខ្លាចហ្វូងអសុរកាយទាំងនោះបុកទូកក្រលាប់ ព្រោះអីពេលដែលពួក

វានោះបង្ហាញខ្លួននៅជុំវិញទូករបស់យើង មើលទៅក៏មិនជាតូចប៉ុន្មានដែរ។ ជយោ ! ពួកយើងបានឃើញសត្វក្រពើធម្មជាតិ

ហើយ !!!!!  សប្បាយណាស់ដោយបានថតរូបហ្វូងក្រពើទាំងនោះ ………… ប៉ុន្តែគួរឲ្យអាណិតសត្វឆ្កែដែលវាយំស្រែក ភ័យ

លេចអាចមន៏លេចនោម  …………….

http://www.conservation.org/Pages/default.aspx

http://en.wikipedia.org/wiki/Conservation_International